Nicola Romeo

Neapolitańczyk Renato Bonifacio /1923-1988/ już w młodości dał się poznać jako niezwykle utalentowany student, uzyskując tytuł inżyniera morskiego i maszyn z najwyższą notą w wieku zaledwie 21 lat.

W 1951 roku rozpoczął współpracę z Westinghouse, szybko pnąc się po szczeblach kariery do funkcji kierowniczej. W 1957 r. przeniósł się do ENI, gdzie kierował nowo utworzonym centrum analiz operacyjnych, by w 1962 r. objąć posadę w Olivetti, jako dyrektor generalny i dyrektor działu operacji założonej kilka lat wcześniej spółki SGS - producenta półprzewodników i innych komponentów elektronicznych. Dzięki temu doświadczeniu, IRI powołała go w 1971 r. na jednego z dyrektorów operacyjnych w Finmeccanica.

W 1974 r. Bonifacio został oddelegowany jako dyrektor generalny do Aeritalii, z zadaniem podniesienia z bardzo trudnej sytuacji tej wtedy zaledwie pięcioletniej, a mocno zagrożonej firmy. Oddany idei dywersyfikacji i integracji przemysłu, po wykupie Aeritalii za 25 procent akcji Aermacchi, Bonifacio został wiceprezesem grupy Aeronautica Macchi i firmy Aermacchi.

W 1984 przyznano mu Złoty Medal za osiągnięcia w aeronautyce. Po śmierci Bonifacio Aeritalia nadała jego imię swojemu neapolitańskiemu centrum szkoleniowemu.

 

Renato Bonifacio