Nicola Romeo

Mediolańczyk Stelio Frati /1919-2010/ współpracował z wieloma włoskimi i międzynarodowymi firmami, choć nigdy nie był przez żadną z nich zatrudniony. Wierzył, że jeśli pozostanie niezależny, nic nie będzie krępowało jego kreatywności.

Frati otrzymał dyplom inżyniera w 1943 roku. Pierwszym samolotem jego konstrukcji, który wzniósł się w powietrze, był FM.1 Passero (1947) - lekka, jednomiejscowa maszyna, która, jak wiele z ponad 20 innych statków powietrznych stworzonych przez Fratiego w ciągu następnych 60 lat, nie wyszła poza etap prototypu.

Kiedy Mario Vietri zwrócił się do Fratiego z propozycją stworzenia statku powietrznego, który byłby w stanie pokonać niezwyciężonego Rondone, projektant postawił warunek: nowy samolot ma wejść do produkcji seryjnej. Vietri zgodził się i założył firmę Aviomilano, dla której Frati zaprojektował Falco. Maszyna odbyła dziewiczy lot 15 czerwca 1955 roku.

Następnym krokiem w ewolucji samolotów było zastosowanie konstrukcji metalowej. Idea ta zmaterializowała się w postaci F.250 – samolotu, który poleciał po raz pierwszy w lipcu 1964 r. Kiedy powstały dwie następne maszyny, Vietri sprzedał prawa do projektu i wyposażenie produkcyjne SIAI Marchetti. Aby podkreślić, że dopracowano silnik i że zmienił się producent, maszyna otrzymała nowe oznaczenie SF.260. Po prawie 50 latach i wprowadzeniu niezliczonej liczby wersji, SF.260 nadal jest produkowany, co jest najlepszym dowodem jakości tego modelu.

Ostatnim projektem Fratiego był Golden Avio F.30, który ujrzał światło dzienne w 2009 r. i obecnie jest produkowany w wersji Ultra Light i Light Sport Aircraft.

Stelio Frati